Wat de zorg kan leren van... Het Scribe Collectief

Deze blog is geschreven door Joris Arts.

Afgelopen week sprak ik op een event en raakte ik na afloop in gesprek met Lotte Leushuis. Zij is commercieel directeur bij Het Scribe Collectief. Ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord. Maar toen ze mij uitlegde wat ze daar doen, dacht ik alleen maar: wat slim bedacht!

Het werkt als volgt: In de GGZ zijn behandelaren veel tijd kwijt aan administratie. Verslagen maken, dossiers bijwerken, informatie verwerken. Allemaal noodzakelijk werk, maar niet per se werk waarvoor je jarenlang psychologie of geneeskunde hebt gestudeerd. Het Scribe Collectief zet daarom studenten psychologie in als zogenoemde Scribes. Zij nemen een deel van die administratieve werkzaamheden over van behandelaren. Ze worden geworven, ingewerkt op het elektronisch patiëntendossier, krijgen training in privacy en de klinische praktijk en worden vervolgens onderdeel van het dagelijkse werkproces. De behandelaar houdt daardoor tijd over voor waar hij of zij eigenlijk voor is opgeleid: patiënten en cliënten behandelen. Volgens Het Scribe Collectief levert de inzet van een Scribe doorgaans ongeveer twee uur tijdswinst per dag op.

Maar er zit nog een tweede voordeel aan. Die psychologiestudenten hebben niet zomaar een bijbaan. Ze zitten ineens midden in de praktijk waarvoor ze worden opgeleid. Ze horen gesprekken, zien hoe behandelaren werken, leren het jargon kennen en ontdekken hoe een GGZ-organisatie werkelijk functioneert. En dat is interessant op een arbeidsmarkt waarin we diezelfde studenten straks heel hard nodig hebben.

Lotte vertelde me dat er inmiddels dagelijks ruim 100 studenten bij verschillende grote GGZ-instellingen als Scribe aan het werk zijn. De totale poule is nog veel groter: In totaal bestaat de poule inmiddels uit ruim 400 psychologiestudenten, verspreid over het hele land.

Ik vond het concept fascinerend. Want we hebben in de zorg een paar problemen die we meestal los van elkaar proberen op te lossen. We hebben een tekort aan professionals. Die professionals besteden tegelijkertijd veel tijd aan werkzaamheden waarvoor hun specifieke expertise niet altijd nodig is. En ondertussen hebben we een grote groep studenten die graag praktijkervaring wil opdoen en die we over een paar jaar heel hard nodig hebben.

Dit concept koppelt die problemen aan elkaar. De behandelaar krijgt tijd terug én een dossier dat op orde is. De student krijgt relevante praktijkervaring én een betaalde bijbaan. De GGZ-organisatie maakt al vroeg kennis met mogelijke toekomstige medewerkers. En uiteindelijk heeft de behandelaar meer tijd voor de cliënt. Win-win-win-win!

En volgens mij zit daar een interessante les. Want waarom wachten we eigenlijk tot iemand volledig is afgestudeerd voordat diegene van waarde kan zijn? Kijk eens rond bij een willekeurige zorgorganisatie en vraag een verpleegkundige, arts, psycholoog of apotheker eens welke werkzaamheden hij of zij dagelijks uitvoert waarvoor die jarenlange opleiding nu écht noodzakelijk is.

Welke taken blijven er dan over? En voor wie zou juist dat werk ontzettend leerzaam kunnen zijn? Misschien kan een student verpleegkunde een verpleegkundige ondersteunen. Een student farmacie een apotheker. Of kan een student fysiotherapie bepaalde voorbereidende of administratieve taken van fysiotherapeuten overnemen. En waarom alleen studenten uit de zorg? Misschien kunnen studenten communicatie, bedrijfskunde, ICT of hospitality wel werkzaamheden overnemen waar zorgprofessionals nu onnodig veel tijd aan kwijt zijn.

Niet om professionals te vervangen, maar om veel scherper te kijken naar wie welk werk het beste kan doen. We praten ontzettend veel over arbeidsmarkttekorten. De oplossing zoeken we vervolgens vaak in méér mensen opleiden, mensen langer laten werken of technologie inzetten om werk over te nemen. Het Scribe Collectief laat zien dat je ook anders naar het werk zelf kunt kijken: wie moet wat eigenlijk doen?

Misschien lopen er op hogescholen en universiteiten wel duizenden toekomstige collega's rond die dolgraag kennis willen maken met de praktijk. Die iets kunnen leren van ons, terwijl wij tegelijkertijd iets aan hen hebben. Waarom doen we dit niet veel meer in de zorg?

Veel dank voor het inspirerende gesprek Lotte Leushuis, commercieel directeur van Het Scribe Collectief.

Benieuwd hoe andere sectoren omgaan met innovatie? Ga dan eens mee met een InnovatietripNL! Kijk op www.innovatietrip.nl voor meer informatie.